Word Lid
menu
Word Lid

Home / Nieuws / Basisverklaring Vredesfonds Ieper niet langer onderschreven door Vlaams Belang

Basisverklaring Vredesfonds Ieper niet langer onderschreven door Vlaams Belang
Lokaal @ Vlaams Belang

Tijdens de gemeenteraadszitting van maandag 25 februari gaf de Vlaams Belang-fractie niet langer de goedkeuring aan de basisverklaring en de statuten van het Vredesfonds. Onze fractieleider, Nancy Six, interpelleerde als volgt: "Collega’s, graag willen wij toelichten waarom wij niet langer een vertegenwoordiger namens onze fractie willen aanduiden.

Vrede is een werkwoord waar we allemaal aan moeten werken, ieder voor zich, elke dag opnieuw. Werken aan vrede is de taak van iedereen.

Hebben we daarvoor een vredesfonds nodig? Neen!

Hebben we daarvoor een vredesambtenaar nodig? Neen!

De zelf verworven titel van Ieper vredesstad, sinds het bezoek van paus Johannes Paulus II, weegt niet door. Ieper is beter gekend als kattenstad.

Je bent geen vredesstad omdat er “vredesstad” in het stadslogo staat.

Je bent geen vredesstad omdat je jaarlijks een vredesloop ondersteund.

Je bent geen vredesstad omdat je oproept om een vredesvlag uit te hangen.

Je bent geen vredesstad omdat je een vredesboom hebt gezet.

Je bent geen vredesstad omdat je een vredesfonds hebt.

Ik weet dat ik nu misschien mensen raak die het allemaal wel goed menen en goed bedoelen, waarvoor mijn verontschuldigingen.

Tegenover zij die “werken aan vrede” misbruiken als dekmantel voor hun extreem links politiek gedachtegoed, clubjes à la Hart Boven Hard, vzw Vrede en tutti quanti verontschuldig ik me echter niet.

Tijdens de voorbije legislaturen was er telkens een vertegenwoordiger van het Vlaams Belang in het Vredesfonds, de ene al wat kritischer dan de andere. Door een wissel binnen onze fractie nam ik in het najaar van 2017 de rol van vertegenwoordiger op me.

Vooraleer ik die stap zette, wou ik toch eerst tijdig eens de verslagen van de voorbije vergaderingen doornemen kwestie van te weten waar ik aan begon.

Op 9 februari 2017 stelde ik vast dat er op extranet sedert maart 2013 geen enkel verslag/document te vinden was. Na een schriftelijke vraag daarover werden onmiddellijk de ontbrekende documenten op extranet geplaatst en er werd aan de ambtenaar gevraagd dit in de toekomst meteen te doen zodra er nieuwe documenten beschikbaar zouden zijn.

Op 16 februari 2019 moet ik op datzelfde extranet vaststellen dat er sedert 7 juli 2017 alweer geen documenten meer werden toegevoegd.

Omdat ik ondertussen al toegetreden was tot het Vredesfonds en ik de nodige documenten kreeg, was deze nalatigheid me niet eerder opgevallen maar om één of andere reden heb ik nooit het verslag gekregen van de vergadering van 12 december 2018 en dus raadpleegde ik het extranet. Tevergeefs zo blijkt….

Ik was benieuwd naar het verslag van 12 december 2018 want op de agenda van die vergadering stond het punt “20 jaar Vredesfonds Stad Ieper: evaluatie en blik op de toekomst”. De samenstelling/vertegenwoordiging, de werking, de statuten en het reglement zouden onder de loep genomen worden.

En jah….er werd daar al langer over “gepraat” zou blijkt uit het volgende:

In het verslag van de vergadering van 9 september 2017 staat onder punt 8 het punt “Ad hoc werkgroep”. Daarin lees ik dat F (men weet wel over wie het gaat) en ik citeer nu eventjes: “ het komende jaar graag wil aanwenden om even stil te staan bij het Vredesfonds, de stichtingsdocumenten, de samenstelling van het Vredesfonds. Kwestie van de werking te optimaliseren, documenten mogelijks aan te passen, zaken te actualiseren, … dit mede ingegeven door een aantal zaken die tijdens gemeenteraadszittingen aan bod zijn gekomen, Dit moet uitmonden in een voorstel dat gedaan wordt aan de bestuursploeg die vanaf 1 januari 2019 aan de slag gaat teneinde dan duidelijk te weten welke koers er gevaren zal worden. Naast de leden van het Vredesfonds zullen ook alle politieke fracties worden uitgenodigd.

Eén jaar later staat op de agenda van de vergadering van 27 september 2018, een jaar later dus…., uiteindelijk de herhaling van dit voornemen. Onder punt 7 van het verslag lees ik en ik citeer: “Het vredesfonds komt opnieuw bijeen op woensdag 28 november. In deze bijeenkomst wil het Vredesfonds stilstaan bij haar werking. Hoe hebben wij in het verleden gewerkt, wat naar de komende legislatuur, wat met het Beheerscomité dat autonoom over de middelen beschikt/beschikte, moeten bepaalde documenten een update krijgen, hoe kunnen we nieuwe mensen betrekken…

De vergadering van 28 november 2018 werd uiteindelijk verplaatst naar 12 december 2018. Wat er uiteindelijk beslist werd, daar heeft het Vlaams Belang het raden naar want zoals ik reeds zei heb ik nooit het verslag ervan gekregen of teruggevonden op extranet. Wij weten dus niet welke koers er gevaren zal worden.

Ik stel vast dat het Vredesfonds gewoon ter plaatse is blijven trappelen en dat men goed genoeg beseft dat er feitelijk sleet gekomen is op het functioneren en dat de documenten toe zijn aan een update maar ook dat de vraag naar meer betrokkenheid en nieuwe mensen zich opdringt.

Ik ervaar het Vredesfonds als de logebroeders van het linkse gedachtegoed. Al wie een andere mening heeft of zij die zich kritisch opstellen, worden scheef bekeken of worden op Facebook, het forum bij uitstek voor klavierhelden, belachelijk gemaakt door collega-raadsleden hier aanwezig. Dat terwijl er in de basisverklaring staat dat er onder andere “respect moet zijn voor de mening van andersdenkenden”.

In november 2014 bracht ik een lijvig dossier over de Ieperse Vredesloop naar buiten want ik wou daarmee het ware gelaat van de Vredesloop tonen.

Voor de lopers is dit een gewone wedstrijd op de kalender, voor de doorsnee Ieperling een jaarlijks evenement. Wat de massa echter niet weet of niet wil weten is dat het organiserende Käthe Kollwitz Collectief een duidelijke band heeft met de communistische Partij van de Arbeid. Dat het Vredesfonds de Vredesloop blijft ondersteunen, is ongepast. De Vredesloop brengt duidelijk een politieke boodschap.

Ook moet men de driejaarlijkse vredesprijs evalueren. Welke meerwaarde heeft die prijs? Buiten de stadsgrenzen weet men amper van het bestaan ervan af, laat staan dat we daarmee het nationale of internationale publiek bereiken.

Om terug te komen op het agendapunt, de goedkeuring van de basisverklaring en de statuten van het Vredesfonds. Het vredesfonds pleit voor pluralisme in het denken. Toch MOETEN zij die een vertegenwoordiger willen in het vredesfonds de basisverklaring onderschrijven. Voor ons komt dit over als zijnde dat het document geen leidraad is maar een drukkingsmiddel. Wie niet onderschrijft, komt er niet bij. Wie erbij wil als andersdenkende of als waakhond om te zien wat daar allemaal gaande is, die zet men op die manier onder druk. Lijkt ons weinig democratisch.

De basisverklaring an sich is een dweperige, megalomane tekst vol zelfbeschuldiging, die pleit voor multiculturaliteit (evenwaardigheid in verscheidenheid), een ‘Europees open huis’, de natuur en ecologie (die deze dagen populair zijn….) er dan ook maar bij sleurt en stelt dat wij (op lokaal vlak en individueel) mee verantwoordelijk zijn voor ‘wat zich in de wereld afspeelt’, maar niet verwijst naar wat ons bedreigt (zoals bijvoorbeeld de islamterreur).

Die tekst getuigt wat mij betreft van wereldvreemdheid en een overschatting van wat een lokaal bestuur kan doen.

En dat de huidige basisverklaring nog identiek dezelfde is als die van 2001 toont aan dat er van een actualisering geen sprake is. Gewoon voortdoen met wat er al is.

Ik heb niet kunnen nagaan in hoeverre er in de statuten, naast de aanpassing van de data ivm de vredesprijs, nog aanpassingen zijn geweest.

Omdat wij de basisverklaring MOETEN onderschrijven (dus met alles akkoord gaan) , weigeren wij om nog langer een vertegenwoordiger te sturen naar het pseudo-democratische vredesfonds.

Met een beetje geluk vinden we de verslagen ook wel op extranet. De honden blaffen, de karavaan trekt verder…"